دانستنی های روان رشد

تفاوت اختلال سلوک با بیش فعالی

  • انتشار: ۱۴۰۳/۰۴/۲۰

  • نویسنده: برنامه نویس ره وب

  • دسته بندی: کودکان و نوجوان

در این مقاله، میخواهیم اختلال سلوک و بیش فعالی را بیشتر بررسی کنیم و با تفاوت های این دو اختلال آشنا شویم. ابتدا به بررسی تعاریف و علائم کلیدی هر یک می پردازیم و سپس به واکاوی ریشه ها، الگوهای رفتاری، و پیامدهای آنها می پردازیم.هدف ما از این کاوش، ارائه درک عمیق تری از این اختلالات و از بین بردن افسانه های رایج پیرامون آنهاست. با شناخت دقیق تر اختلال سلوک CD و بیش فعالی ADHD، گامی مهم در جهت تشخیص زودهنگام، مداخلات موثر و ارتقای کیفیت زندگی افراد مبتلا و خانواده هایشان برمی داریم.

یک مادر در کنار دختر خود

نشانه های اختلال سلوک و بیش فعالی

اختلال سلوک (CD) و اختلال بیش فعالی-کمبود توجه (ADHD) دو اختلال شایع رشدی هستند که در کودکان و نوجوانان دیده می شوند. علیرغم اشتراکاتی که در برخی علائم دارند، تمایز ظریفی بین این دو اختلال وجود دارد که درک آن برای تشخیص و درمان دقیق ضروری است.

اختلال سلوک:

 که بیشتر در کودکان و نوجوانان خود را نشان می‌دهد، با الگوهای رفتاری مخرب و ضداجتماعی مشخص می‌شود. کودکان و نوجوانانی که درگیر این اختلال هستند، در درک و رعایت قوانین و هنجارهای اجتماعی دچار مشکل‌اند. آنها ممکن است پرخاشگر، قلدر، فریبکار و بی‌رحم باشند. اموال دیگران را تخریب می‌کنند، دروغ می‌گویند، دزدی می‌کنند و حتی ممکن است به دیگران آسیب برسانند.

اختلال بیش فعالی:

اختلال بیش فعالی و نقص توجه که بیشتر در کودکان و نوجوانان خود را نشان می‌دهد، با فعالیت بیش از حد، عدم توجه مشخص می‌شود. ذهن کودکان و نوجوانانی که درگیر این اختلال هستند، گویی بی‌وقفه در حال جنبش و پرش است. آنها به سختی می‌توانند روی یک کار تمرکز کنند، حواسشان به راحتی پرت می‌شود و بدون فکر و برنامه‌ریزی دست به عمل می‌زنند.

درک ریشه‌های اختلال سلوک و بیش فعالی، مسیری برای همدلی عمیق‌تر

علل دقیق CD و ADHD هنوز به طور کامل شناخته نشده است، اما به نظر می رسد ترکیبی از عوامل ژنتیکی، عصبی و محیطی در آنها نقش دارند. شواهد نشان می دهد که CD ممکن است بیشتر با سابقه خانوادگی مشکلات رفتاری و سوء استفاده یا غفلت مرتبط باشد، در حالی که ADHD بیشتر با نارسایی های عصبی و عوامل محیطی مانند قرار گرفتن در معرض سموم مرتبط است.

جدول تفاوت های اختلال سلوک (CD و بیش فعالی (ADHD)

به طور کلی فرق اختلال سلوک و بیش فعالی در رفتارهای فرد میباشد اما باید حتما به یاد داشته باشید که تفاوت کودکان بیش فعال با کودکان دارای اختلال سلوک بسیار بیشتر از این موارد است که در این قسمت بررسی میکنیم. نشانه های اختلال سلوک و بیش فعالی و تفاوت های آن در جدول زیر مشاهده میکنید.

ویژگی اختلال سلوک (CD) بیش فعالی (ADHD)
تعریف الگوی رفتاری مداوم و تکراری که شامل نقض حقوق دیگران، تجاوز به هنجارهای اجتماعی و عدم رعایت قوانین می‌شود. الگوی رفتاری مداوم و تکراری که شامل بی‌قراری، عدم توجه و impulsivity (تمایل به اقدام بدون تفکر) می‌شود.
سن شروع معمولا در اواخر دوران کودکی یا اوایل نوجوانی معمولا در دوران پیش دبستانی یا ابتدایی
جنسیت بیشتر در پسران شایع است در هر دو جنس به طور مساوی شایع است
علائم پرخاشگری - تخریب اموال - فریب و دروغگویی - نقض قوانین - رفتارهای ضد اجتماعی بی‌قراری - عدم توجه - مشکلات تحصیلی - مشکلات رفتاری در مدرسه و خانه
عوال زمینه‌ای ژنتیک - عوامل عصبی - عوامل محیطی (مانند سوء استفاده یا بی‌توجهی) - مشکلات خانوادگی و اجتماعی ژنتیک - عوامل عصبی - عوامل محیطی (مانند سرب، سموم یا مشکلات دوران بارداری)
درمان روان‌درمانی - رفتار درمانی - دارو درمانی - مداخلات اجتماعی روان‌درمانی - رفتار درمانی - دارو درمانی - آموزش مهارت‌های زندگی

 

تشخیص و درمان تخصصی اختلال سلوک و بیش فعالی

مقایسه اختلال سلوک و بیش فعالی و شناخت آن هم CD و هم ADHD نیازمند ارزیابی جامع توسط متخصصان بهداشت روان است. این شامل مصاحبه با کودک و والدین، مشاهده رفتار کودک و ممکن است شامل تست های روانشناسی نیز باشد.

درمان هر دو اختلال به طور کلی شامل ترکیبی از رفتار درمانی و مداخلات خانوادگی و در برخی موارد دارو است. رفتار درمانی برای آموزش کودکان مهارت های حل مسئله، کنترل خشم و اطاعت از قوانین طراحی شده است. مداخلات خانوادگی به والدین در یادگیری نحوه مدیریت رفتار کودک و ایجاد یک محیط خانوادگی حمایتی کمک می کند. داروها می توانند برای کاهش علائم ADHD مانند بیش فعالی و ناامیدی تجویز شوند.

درک تفاوت نشانه های اختلال سلوک با بیش فعالی برای ارائه تشخیص و درمان مناسب به کودکان و کمک به آنها در رسیدن به رشد و سلامت کامل حیاتی است. با وجود چالش‌های مرتبط با افرق های اختلال سلوک با بیش فعالی، خبر خوب این است که این اختلالات قابل درمان هستند. در این بخش می‌توانید بر امید به آینده و امکان داشتن یک زندگی سالم و پربار برای افراد مبتلا به این اختلالات تأکید کنید. عدم درمان اختلال سلوک و بیش فعالی می‌تواند پیامدهای منفی قابل توجهی برای افراد مبتلا و اطرافیان آنها داشته باشد. مانند مشکلات تحصیلی، مشکلات شغلی، روابط آسیب‌دیده و رفتارهای مجرمانه اشاره کنید.

اشتراک گذاری مطلب در :

نظرات و دیدگاه ها